Zoo Tycoon + Türkçe Yama
Pazar, 03 Ağustos 2008
Belirli kalıplara sıkışıp kalmış ve çok az kendini aşan üyeye sahip (misal, Theme Hospital) tycoon oyunları hakkındaki genel kanı çocuk oyunu olduğudur. RollerCoaster Tycoon, Zoo Tycoon gibi oyunları yalnızca çocuklar oynar, çünkü erkek adam ya yarışır, ya adam keser, ya tuvaletini yaptığı bir kedinin üzerine kibrit çakarak ortamı ısıtır. (Postal 2′ye sevgiler). Gel gelelim bu düşünce yapısı aslında çok da haksız sayılmaz, hatta yapımcılar dahi bazı oyunları yaşça küçük oyuncuların zorluk çekmeyeceği şekilde yaparlar; tıpkı Zoo Tycoon 2′de olduğu gibi.
Giriş videosundan kapanış seremonisine kadar her yerinde hafiflik, sakinlik sezilebilecek bir oyun Zoo Tycoon 2. İlk oyunu oynamış olanlarınız bilirler, yeni bir firma olan Blue Fang Amerika’da büyük satışlar yapan basit ama zevkli bir yapım ortaya koymuş, bir bakıma turnayı gözünden vurmuştu. İlk oyunun alıcı kitlesinin yaşça büyük olmadıklarını fark eden pazarlamacılar, 2. oyun için tamamıyla onların zorluk çekmeyeceği bir yapı ortaya koymaya çalışmışlar. Bu düşünce yapısı aslında basit ve kullanımı kolay bir ara birim sağlarken oyunun gereğinden fazla “basit” ve sade görünmesine sebep olmuş –ki şahsen ben bir tycoon oyunundan ayrıntılara boğulmak, en ince ayrıntılarla uğraşmak ve bu ince ayarların etkisini oyunda bariz bir şekilde görmeyi beklerim.
Aslına bakarsanız Zoo Tycoon 2, hepten üstünkörü yapıya sahip değil, birçok unsur detaylandırılmış ilkine oranla. Okumaya ömrünüzün yetmeyeceği büyüklükte hayvan ansiklopedisine (zoopedia) sahip oyun, hayvanlar hakkında fazlasıyla ayrıntılı bilgiyi çaktırmadan vermeyi başarabiliyor. Hayvanların ne yiyip içtikleri, ne oynadıkları, nasıl bir ortamda yaşadıkları ve hatta tarihi ile ilgili bilgi veren bu bölüm için Blue Fang’e sanal şapkamı çıkartıyorum.
Seri olma yolunda ilk adımı atan Zoo Tycoon 2′nin getirdiği en büyük yeniliği, RollerCoaster Tycoon serisinin de adım attığı 3. boyut. Tamamen 3 boyutlu, istediğiniz yere kamerayı döndürebildiğiniz ve hayvanlarınızın pirelerine kadar zoom yapabildiğiniz yeni motor, seri için kesinlikle önemli bir adım olmuş. Ancak şahsen ben 3D motordan pek memnun kalmadım. Bunun birçok sebebi var; öncelikle 3D motorda sabit kameraların olmaması ve sürekli kamera ile ilgilenmek can sıkıcı. Sonralıkla (?) biraz sonra değineceğim bir eksiye de katkısı var motorun; ruhsuzluk. Oyunun ilkinden daha ruhsuz ve “boş” gibi görünmesine sebep olan kameranın elbette ki potansiyeli var –ki yapımcılar bunu eminim ek pakette veya 3. oyunda kullanacaklardır.
3 boyutlu ortamla beraber oyunun her bir karesi haliyle yeni boyuta geçmiş. Ancak bu boyut geçişi bana kalırsa oyuna pek yaramamış. İlkinde basit ama daha canlı görünen görseller, 2. oyunda az poligonlu, kabaca üstünden geçilmiş gibi görünen birkaç sene öncesine ait grafiklere bırakmış kendini. Yapımcıların muhatabı Far Cry, Doom 3, Half-Life 2 gibi grafiksel açıdan “aşan” yapımları oynayan “hardcore” olarak tabir edilen oyuncu sınıfı olmadığından dolayı bu üstünkörülük, bir yere kadar kabul edilebilir; ancak oyunun iyi bir oyun olmasına kesinlikle bir engel teşkil ediyor.
Yeni oyunla beraber gelen yeni ara birim, daha basitleştirilmesi ve 4 ana menü altında toplanması ile oyuna büyük kullanım kolaylığı sağlamış. Yeni olarak haritada şekilsel değişiklikler yapmaya olanak sağlayan terrain tool ile hayvanlarınızın ihtiyaçlarına daha kolay cevap verebiliyorsunuz. Ancak burada da oyunun bir eksikliği var, arabirimin yavaşlık sorunu. Oyun boyundan büyük işlere kalkışıp yüksek sistem isteyecek kadar arsız değil, ancak bir tuşa bastığınızda yeni ekran karşınıza birkaç saniye geç geliyor. Yamalarla düzeltilebileceğini tahmin ettiğim bu yavaşlık sorunu heyecan yaptığınız anlarda (ki bu oyunda kim heyecan yapar o da ayrı konu) saç baş yolmaktan ötürü kel kalmanıza neden olabiliyor.
”Campaign” ve “Free form” olarak 2 ayrı moda sunulan tek kişilik oyun, senaryo bitince de oyunu oynamanız için bir sebep olabiliyor. Kısa ve (başları hariç) kolay olan senaryolu “Campaign” kısmı bitince sınırsız para ile yeryüzünün en sağlam hayvanat bahçesini yaratmak için “Free form” bölümünde uğraş verebiliyorsunuz. İlkinden daha fazla çeşitlilik sağlayan senaryolu kısmın ilk oyunlarında parasal açıdan sorun yaşayabiliyorsunuz, ancak Zoo Tycoon 2, her tycoon oyununun korkulu rüyası “oyuncuyu iş-güç yapmadan bekletmek” sendromuna yakalandığından ötürü, bütün düzeneği kurduktan sonra boş boş monitöre bakıp hayvanlarınızın ortalığı nasıl pislediğini belgesel izlermişçesine seyrederek paranın yavaş yavaş kasanıza uğramasını bekleyebilirsiniz.
Para kazanma olayında da yapımcılar bir yenilikle daha karşımıza çıkmış; bahşiş kutusu. Ülkemizdeki hayır kutularının aksine genelde dolu olan ve az da olsa (ki genelde hiç de az değil!) bir miktar yardımda bulunan ziyaretçilerin bahşiş bırakma oranı mutluluğuyla doğru orantılı. İlk oyundaki mutlu hayvanlar = mutlu ziyaretçiler = bol para mantığını kullanan oyunda bu sebepten dolayı öncelikli göreviniz hayvanların her isteğini yerine getirerek onları mutlu etmek.
Hayvanları mutlu etmek içinse yaşadığı doğal ortama uygun bir yer yapısı (kum, orman, çöl, göl), genişçe kafes, yiyecek-içecek ihtiyacının karşılanması gerekiyor. Sonlara doğru hayvanlarınız iyice arsızlaştığından eğleneceği oyuncaklar, yuva kuracağı bir eş ve daha fazlasını da isteyebiliyorlar. Oyunda bin bir çeşit oyuncak, yuva, yiyecek vb. bulunduğundan dolayı bir hayvanat bahçesi görevlisinden o hayvana uygun yer şartları hakkında bilgi alabiliyor, ne yer ne içer her konuda tavsiyeler alabiliyorsunuz.
Oyunun başlarında paranız kısıtlı, görevlileriniz ise az paraya kanaat etmediğinden dolayı bazı kirli işleri “siz” görüyorsunuz. Zoo Tycoon 2′nin bir başka yeniliği olan bu özellikte parkınıza birinci kişi kamerasında inebiliyor, bir ziyaretçi olarak dolaşabiliyor, bir görevli olarak hayvanlarınızı yıkayabiliyor, altını değiştiriyor, yemeğini yedirebiliyorsunuz. Ayda $500 civarı (tam hatırlayamadım) para ödediğiniz görevlilerin işini siz yaparak ayağınızla yorganınızın dengesini daha iyi ayarlayarak ay sonuna kârda girmeyi başarabiliyorsunuz. Ancak birinci kişi kamerasının bir insan olarak dolaştığınız hissini vermekten çok uzak olması ve o kameranın sadece “kamera” olması bazılarını bundan da soğutabilir. Kamera, sağa sola sallanan, nefes alan, eğilen, hoplayan zıplayan bir FPS oyunu kamerasının gerçekçiliğinden çok uzak.
Yepyeni 3D motor, pek çok yenilik, yeni fikirler ve bağımlılık yaratan eğlenceli oynanışı ile Zoo Tycoon 2′nin keyifli anlar yaşatması muhtemel. Ancak Need for Speed: Underground 2, Halo 2, Half-Life 2, Vampire the Masquerade: Bloodlines ve Medal of Honor: Pacific Assault gibi oyunlar varken donuk grafikli, en sağlam makinelerde bile yavaşlayan (motordan ötürü) ve basit arabirimli, çocuk oyunu sayılabilecek bir yapımın yüzüne kim bakar o da ayrı bir konu. Yine de saydığım tüm oyunları yalayıp yuttuysanız göz atmaya değer bir oyun Zoo Tycoon 2.
